ΤΙ ΦΟΒΑΤΑΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ;

Η αισιοδοξία που κατακλύζει τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ το τελευταίο διάστημα πιστεύοντας ότι βρίσκονται στον προθάλαμο της εξουσίας, σκιάζεται από φόβους και αγωνίες εξαιτίας μιας σωρείας σύνθετων προβλημάτων, τα οποία συνδέονται με την πορεία προς τις διαφαινόμενες εκλογές. Συγκεκριμένα, η διατήρηση της εύθραυστης εσωκομματικής ισορροπίας, τα πρόσωπα που θα ενταχθούν στα ψηφοδέλτια του κόμματος, η ενίσχυση των υποτυπωδών οργανωτικών δομών, καθώς και η υιοθέτηση ρεαλιστικής ρητορικής είναι μερικά από τα ζέοντα ζητήματα που πιέζουν ασφυκτικά για άμεση επίλυση, δεδομένης, μάλιστα, της βεβαιότητας που κυριαρχεί στην αξιωματική αντιπολίτευση ότι οι πρόωρες εκλογές  είναι αναπόφευκτες και  χρονικά ορατές.

Έτσι, πίσω από τα πλατιά χαμόγελα που προκαλούν στα στελέχη της Κουμουνδούρου τα θετικά μηνύματα των δημοσκοπήσεων, επικρατεί προβληματισμός για τη διαμάχη που υποβόσκει ανάμεσα στην κεντρική ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και στη μεγαλύτερη «αντιπολιτευόμενη» συνιστώσα στο εσωτερικό του κόμματος, την Αριστερή Πλατφόρμα του Π. Λαφαζάνη, αναφορικά με τα πρόσωπα που θα συμπεριληφθούν στα ψηφοδέλτια σε περίπτωση πρόωρων εκλογών. Η βασική διαφωνία των δύο πλευρών έγκειται στο ότι η κεντρική ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ επιθυμεί να ενταχθούν στα ψηφοδέλτια του πρόσωπα από τον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς, ενώ η Αριστερή Πλατφόρμα αντιδρά στη διεύρυνση αυτή  και, κυρίως, στην ένταξη προσώπων από το κέντρο. Το θέμα αυτό παραμένει ανοιχτό και, προς το παρόν, ο μεν Αλ. Τσίπρας προβαίνει σε γενικόλογες διακηρύξεις ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα στραφεί «σε πρόσωπα που θα αποτυπώνουν την κοινωνική και πολιτική αντίσταση απέναντι στη μνημονιακή και συντηρητική βαρβαρότητα, αλλά και την πλατιά συμμαχία για την εφαρμογή και τη μεγαλύτερη στήριξη του προγράμματός μας», ενώ η Αριστερή Πλατφόρμα ζητά επίμονα τα πρόσωπα που θα ενταχθούν στους συνδυασμούς του ΣΥΡΙΖΑ να διαθέτουν οπωσδήποτε  αριστερές "περγαμηνές".

Ο γρίφος των ψηφοδελτίων περιπλέκεται ακόμα περισσότερο, αν σκεφθεί κανείς ότι οι τελευταίες ευρωεκλογές έδειξαν πως ο ΣΥΡΙΖΑ έχει εξαντλήσει τις δεξαμενές ψηφοφόρων από πολιτικές δυνάμεις που βρίσκονται στα αριστερά του και, πλέον, αναγκαστικά πρέπει να στραφεί στην προσέλκυση ψηφοφόρων από τον χώρο του κέντρου. Πρακτικά, αυτό σημαίνει για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος θα πρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ να συμπεριλάβει και πρόσωπα από τον κεντρώο χώρο.

Επιπλέον, η διαμάχη αυτή απειλεί να δυναμιτίσει την ήδη εύθραυστη εσωκομματική ισορροπία, δεδομένου ότι η εμπειρία έχει αποδείξει ότι ο κακός εαυτός του ΣΥΡΙΖΑ πάντα παραμονεύει στη γωνία. Στο παρελθόν, δεν ήταν λίγες οι φορές που στην Κουμουνδούρου ξέσπαγαν μικροί «εμφύλιοι», που δημιουργούσαν προς τα έξω  μια εικόνα κακοφωνίας και εσωκομματικής «Βαβέλ». Έτσι, η διατήρηση της εσωτερικής ομόνοιας αποτελεί ζήτημα πρωταρχικής σημασίας για τον Αλ. Τσίπρα, ο οποίος φοβάται ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να αρχίσει ένας νέος «πόλεμος» διαφωνιών και να αμαυρώσει την πορεία του κόμματος προς τις εκλογές.  

Ένα άλλο ζήτημα το οποίο προκαλεί «πονοκέφαλο» στους επιτελείς του ΣΥΡΙΖΑ είναι η ανεπάρκεια του κομματικού μηχανισμού, δεδομένου ότι σε μια επικείμενη εκλογική αναμέτρηση ο ρόλος του θα είναι κρίσιμος. Η ατελής οργανωτική δομή του ΣΥΡΙΖΑ απέχει πόρρω από το να θεωρείται αντίστοιχη ενός μεγάλου κόμματος, ενώ υστερεί και σε αριθμό οργανωμένων ψηφοφόρων. Για αυτό το λόγο, το επόμενο διάστημα η Κουμουνδούρου θα δώσει  προτεραιότητα στη δημιουργία ενός ισχυρότερου και πιο οργανωμένου  κομματικού μηχανισμού, ο οποίος ενόψει εκλογών θα αποτελεί τον δίαυλο επικοινωνίας με την υπάρχουσα κομματική βάση, ενώ ταυτόχρονα θα λειτουργήσει και ως μοχλός προσέλκυσης νέων μελών.

Ακόμη, μείζον ζήτημα για τον ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί και η τροποποίηση της ρητορικής των στελεχών του. Πλησιάζοντας, δυνητικά, προς τις εκλογές στα γραφεία της Κουμουνδούρου εξελίσσονται μαραθώνιες συσκέψεις, εξετάζοντας πως οι εξαγγελίες του κόμματος  θα διαθέτουν εγκυρότητα και αξιοπιστία και φροντίζοντας στο εξής οι υποσχέσεις τους να είναι ρεαλιστικές, εφικτές και υλοποιήσιμες.

Υπενθυμίζεται ότι η αξιωματική αντιπολίτευση έχει επικριθεί δριμύτατα κατά καιρούς ότι υπόσχεται ανεφάρμοστα προγράμματα, με αποκορύφωμα την υπόσχεση για την κατάργηση του Μνημονίου σε μια νύχτα, από τη στιγμή που το τελευταίο αποτελείται από 400 νόμους και συνολικά 25.000 άρθρα και η κατάργηση του θα απαιτήσει μερικά χρόνια μέχρι να ολοκληρωθεί.

Τέλος, μπορεί οι θετικές δημοσκοπήσεις να σκορπούν αισιοδοξία στην Κουμουνδούρου, αλλά στο επιτελείο του Αλ.Τσίπρα επικρατεί ανησυχία, αν τελικά αυτό το θετικό κλίμα για τον ΣΥΡΙΖΑ μεταφραστεί και σε ψήφους στις επόμενες εκλογές. Κι αυτό διότι, στον ΣΥΡΙΖΑ φοβούνται μήπως λίγο πριν τις εκλογές ομάδες πολιτών υποστούν πανικό από, τυχόν, δυσμενείς συνθήκες που θα διαμορφωθούν στο ευρωπαϊκό-οικονομικό πεδίο και τραπούν σε άτακτη φυγή, αρνούμενοι να ψηφίσουν υπέρ μιας αλλαγής κυβέρνησης. Έτσι, στον ΣΥΡΙΖΑ αγωνιούν για ενδεχόμενες αναταράξεις που θα προκληθούν στο πολιτικό σκηνικό και που θα οφείλονται είτε σε σπασμωδικές κινήσεις της κυβέρνησης είτε σε απρόσμενες αποφάσεις των δανειστών ή ακόμη και στη διεθνή συγκυρία.

Ρεπορτάζ: Μαρία Αλεξάκη